Tiki-Taka

Sinds jaar en dag presteren mijn voetbalcollega’s c.q. vrinden en ik op wekelijkse basis op de meest luguber hobbelige bijvelden op relatief hoog niveau. Wij, ook wel ‘het team der ontdekkers’ genoemd, krijgen weinig media-aandacht. Dit is jammer. Veelal krijgen mijn ploegmaats en ik niet de aandacht die wij verdienen. En dat terwijl we de voetbalsport zoveel hebben gegeven.

Wanneer je vertelt dat je met trots in de 7e Klasse voetbalt is de reactie veelal kleinerend, soms lacherig, maar eigenlijk altijd gemeen. Dit moet haast wel een vorm van jaloezie zijn. Toewijding, liefde voor de sport en het elke week op kunnen brengen om te kunnen presteren; het is niet voor iedereen weggelegd.

Critici vragen ons weleens wat wij nou écht hebben toegevoegd aan de voetballerij. Zowel op ethisch vlak als aan de meer oppervlakkige voetbalkant. Laten we beginnen met het laatste.
Al een aantal jaren spelen wij met hetzelfde team, soms gaan er wat naar grote clubs voor een zak geld maar daar komen eigenlijk altijd sterke, jonge, dynamische talenten voor in de plaats. Sinds de C5 spelen wij het befaamde Tiki-Taka voetbal. Posities hadden we niet, ons veldspel leek op een soort verstoppertje. Dit resulteerde in totale verwarring bij de tegenstander die veelal het veld verliet met meer dan tien tegengoals. Toen Barcelona onder leiding van L. Messi, die wij overigens hebben afgetest (niet kopsterk genoeg), opeens ons spel overnam was de wereld lyrisch. Het was dus van ons.

Maar wij hebben meerdere tactieken in de wereld geïntroduceerd. Bent u namelijk bekend met de tactiek ‘Versier-de-dochter-van-de-grensrechter-tijdens-een-buitenspelsituatie-zodat-hij-verschrikt-omkijkt-en-hij-niet-ziet-dat-je-ploegmaat-veertien-meter-buitenspel-staat-zodat-je-op-gelukkige-wijze-op-voorsprong-komt’? U vindt dit seksistisch? Mooi.

Maar ook op menselijk vlak hebben wij veel betekend voor de wereld. Hoeveel conflicten wij niet hebben opgelost: het is ongelofelijk. Natuurlijk, een derde daarvan zijn we zelf begonnen, maar toch. Zaken als rassenhaat, algemene xenofobie en homofobie passeren bij ons nooit onbesproken de revue. Zo zijn wij.

Momenteel staan wij 3e in onze competitie. Achter Schubbekutteveen en WKLS ’68. De letters WKLS hebben geen betekenis en de ’68 doet suggereren dat deze vereniging in 1968 is opgericht, maar niets is minder waar.

Over twee weken spelen wij onze eerste wedstrijd. Tegen de koploper. Wanneer je van voetbal houdt, en van voetbalcultuur, en van talent en creativiteit, dan kom je kijken.
Kaartjes zijn waarschijnlijk of op, of te duur, of kwijt. Maar kom gezellig langs!
Veld 14, Schubbekutteveen, kleedkamer 0 – bouwcontainer – stalen noppen op modder – afzakkende, inmiddels lichtblauwe sokken – seks met de dochter van de grensrechter – FootballCulture.