Weer gevoelige tik voor Quick Boys in thuisduel

Slechts twee punten uit de laatste vijf wedstrijden op Nieuw Zuid en dat als regerend landskampioen. Zo’n serie zullen weinigen hebben zien aankomen, begin december. Ondanks de 0-1 nederlaag tegen HFC bivakkeert Quick Boys nog steeds in de hogere regionen van de ranglijst, omdat de overige ploegen in de top vier deze zaterdag eveneens niet de volle buit wisten te pakken.

Voetballend was het opnieuw stroperig, maar voor rust creëerde de ploeg in ieder geval een aantal behoorlijke kansen. In de tweede helft echter werd er gewoon veel te weinig gedaan met het windvoordeel, veelvuldig balbezit op de speelhelft van HFC en ontelbare corners.

Het begon nog best aardig met aanvallende acties van Roep en Bürger. Maar al na acht minuten was het raak aan de andere kant, bij de eerste aanval van de bezoekers. Drie verdedigers lieten zich in de luren leggen met een simpele kapbeweging, waardoor de voorzet ongehinderd kon komen. Net zo ongehinderd als de spits, die werkelijk alle vrijheid kreeg om de bal binnen te koppen: 0-1.

Een achterstand oplopen tegen de Haarlemmers is precies wat je niet wil, want dan komen ze nog meer in hun geliefde spelletje. Vertragen tot in het oneindige, veel man achter de bal en gokken op een volgend foutje. Toch kreeg Quick Boys na een klein kwartier een droomkans op de gelijkmaker, of eigenlijk twee droomkansen.

Na een voorzet van Bensabouh kwam Hamann volkomen vrij, vlak voor het doel. Hij had de hoek voor het uitkiezen, maar slaagde erin om precies richting de keeper te koppen. Uit de rebound stond Van Duijn ineens voor een leeg doel, maar in plaats van gewoon binnen te lopen probeerde hij te controleren met de voet waarna de bal over ging.

Hamann kreeg even later de mogelijkheid op revanche toen hij een vrije trap verlengde met het hoofd. Terwijl de keeper al op de grond lag, ging de bal rakelings over de lat. Op een half uur spelen, kwam HFC er nog een keer enorm gevaarlijk uit. Gelukkig was Jansen scherp gebleven en had een knappe ingreep.

In het restant van de eerste helft kwam de dreiging vooral van de blauw-witte verdedigers. Eerst via Van den Berg, die zijn schot gesmoord zag worden in de drukte. Vervolgens stak Bürger bijna het hele veld over om vervolgens op de paal te schieten. Zo zat het ook allemaal niet mee, maar kwamen er nog 45 minuten met de wind in de rug.

Die minuten na de thee vlogen voorbij, maar niet omdat ze zo hartverwarmend waren. Elke ingooi, achterbal of ander dood spelmoment duurde eindeloos lang. Spelers die na licht contact spontaan geblesseerd raakten. Allemaal logisch vanuit HFC-standpunt, die natuurlijk dolgraag de drie punten wilden meenemen van Nieuw Zuid.

Maar de arbitrage mag er natuurlijk wel iets meer mee doen dan tijdens de wedstrijd één keer een speler tot actie te manen bij een ingooi. En de extra speeltijd dan? Voor rust een enkel minuutje en aan het einde vier (!) minuten, inclusief een aantal blessurebehandelingen en alle wissels.

In de tijd dat er dan wel werd gevoetbald, probeerde Quick Boys van alles maar de onmacht droop eraf. Weinig gogme en er leek geen enkel idee achter de aanvallen te zitten. Er werd niet of nauwelijks met volle overtuiging van afstand geschoten. Corners met als enige variatie: te hoog, te laag, te kort of te lang. Verse krachten die rijkelijk laat werden gebracht.

Kortom: iedereen werkte hard en het leek bij vlagen best dreigend, maar tot echte mogelijkheden kwam het eigenlijk niet. HFC bleef betrekkelijk makkelijk overeind en dat was een pijnlijke constatering. Pijnlijk ook om het zoveelste feestje vanuit kleedkamer 2 te moeten aanhoren. Volgende week gelukkig (?) weer een duel op vreemde bodem, waar de kansen statistisch gezien een stuk beter zijn.