Marken-uit, altijd lastig

De blauwwitte spion blikt vooruit op het duel met ODIN’59
Er waren tijden dat SV Marken in de hoofdklasse speelde. Dan hebben we het over het einde van de jaren ’90 en het begin van het nieuwe millenium. Marken was in die tijd een beetje het De Graafschap of FC Volendam van de hoofdklasse. Degradatie en hoofdklasse volgden elkaar op. Wit met zwart waren de clubkleuren, maar dat bracht geen geluk. Een blonde keeper met ‘Dirk Kuijt-krullen’ verdedigde het doel, en Quick Boys had het altijd moeilijk met ze.

In al die jaren kan ik me geen overwinning herinneren. Een angstgegner kunnen we ze dus wel noemen. Toch kleven er bij mij ook mooie herinneringen aan die club. De mooiste was een uitwedstrijd op het voormalig eiland. IJskoud, ergens in november of december. Na een slechte wedstrijd waarin Quick Boys gelijkspeelde, deed de supportersbus het niet meer, volgens mij zat-ie vast in een drassige dijk. Eén die-hard supporter besloot de sloot in te duiken. Terwijl menig Katwijker hoopte op tijd terug te zijn voor de finale van de allereerste serie Idols (die avond), rook de hele bus naar sloot. We maalden er niet om, zolang een ander ‘De vlieger’ van Hazes maar inzette.

Allemaal leuk spion, hoor ik u denken, maar wat heeft dat met ODIN’59 te maken? Nou, kijk maar eens goed naar de bank van de geelblauwen uit Heemskerk. Misschien herkent u die trainer wel, Rowdy Bakker. In die tijd was hij trainer Bij Marken, nu is hij dat in Heemskerk. En hoe! Bakker speelde vorig jaar met zijn ploeg voor het eerst in de hoofdklasse, eindigde uiteindelijk in de middenmoot en deed het dus goed. Hoogtepunt van dat seizoen was de 1-0 thuisoverwinning op IJsselmeervogels. Dat bleek uiteindelijk de laatste wedstrijd te zijn van Roy Wesseling als trainer van ‘de rooien’.
Bakker heeft geen uitermate briljant team onder zijn hoede. En toch moet Quick Boys ongelofelijk oppassen. De verdediging is misschien geen sterke, maar er staat een prima, solide keeper tegenover. De aanval is een goede. Met snelle behendige jongens aan de zijkant. Met name de linkerflank met Nick Goyers is goed bezet. Rik Stals, die doorgaans in de aanval staat, is erg gevaarlijk. Het middenveld kent echte werkers in Richard Klijn en de doorgaans niet heel zichtbare maar o zo nuttige Nico Gommers. En vlak de soms wat onbesuisde maar vooral onberekenbare en soms briljante Stefan Koster niet uit. ODIN’59 wordt geen kampioen en mag heel blij zijn als ze in het linkerrijtje eindigen dit seizoen. Daar zijn ze zich terdege van bewust. Maar wat de ploeg uitermate gevaarlijk maakt, is het collectief. Het zijn stuk voor stuk jongens uit Heemskerk, of in ieder geval uit de regio. Het zijn vrienden van elkaar die voor elkaar door het vuur gaan en er alles voor over hebben om te winnen. Als er dan ook nog eens een trainer is die blijkbaar weet hoe hij Quick Boys moet bestrijden, is het duidelijk: blauwwit krijgt een lastige middag.