Het werd een geweldige middag op sportpark De Zwaaier, mede vanwege de gastvrije opstelling van de thuisclub en de plaatselijke burgemeester. Die maakte het mogelijk dat een kleine drieduizend aanhangers van de blauw-witten de wedstrijd konden bijwonen, met prima faciliteiten. De uiteindelijke 1-2 uitslag betekende dat Quick Boys een historische prestatie leverde door het kampioenschap van het voorgaande seizoen te prolongeren.
De sfeer zat er al vroeg in op het volgepakte complex van Kozakken Boys. Nog voor de aankomst van ruim dertig bussen met supporters kleurden de extra tribunes langzaam blauw en wit met mensen die op eigen gelegenheid waren afgereisd. En toen iedereen eenmaal een plek had gevonden, werd de ploeg van Poldervaart luid toegejuicht bij de opkomst.
Bij de gasten stond de spanning er natuurlijk flink op. Bovendien was het erg warm deze middag. Dit resulteerde in een voorzichtig begin van het duel. Pas na een kwartier kwam er wat leven in. Op aangeven van Roep leek het gevaarlijk te worden, maar de keeper stompte de bal weg voor het hoofd van Hamann en was daarna net op tijd weer terug op zijn post om redding te brengen op de kopbal van Drexhage.


Even later was er een vergelijkbare situatie, maar nu bij een aanval over links via de ijverige Van den Berg. Dit keer voorkwam de doelman dat Drexhage de bal kon binnenkoppen en werd de rebound van Roep geneutraliseerd door de verdediging. Tussendoor ging bij een snelle uitbraak aan de andere kant een schotpoging van de Kozakken Boys-aanvaller letterlijk huizenhoog over.
Een corner die onbedoeld werd verlengd door een rood-witte verdediger kwam net niet bij Drexhage, die klaarstond bij de tweede paal. Jansen moest ingrijpen bij een dreigende counter van de gastheren. Zo leek de wedstrijd af te stevenen op een 0-0 ruststand, maar niets bleek minder waar. Quick Boys maakte maximaal gebruik van de toegekende vijf minuten extra tijd.


Met een goed genomen corner bereikte Reemnet de vrijgelaten Drexhage, die richting doel kopte. Weer leek die dekselse doelman een sta-in-de-weg, maar deze keer kon hij de bal niet bij zich houden. Zoals zo vaak in grote wedstrijden was het Van Duijn die loerde op zo’n kans en zonder aarzelen binnenwerkte.
Maar daarmee was de koek van voor de rust nog niet op. Nog geen twee minuten later werd Drexhage aangespeeld, die knap wegdraaide van zijn man en met de bal aan de voet het strafschopgebied in denderde. Hij behield het overzicht en vond Hamann, die zichzelf met een fenomenale loopactie in vrije positie had gemanoeuvreerd en heel beheerst de 0-2 maakte.




Het leek een beslissende tik te zijn voor Kozakken Boys, de ploeg waarvoor niks meer op het spel stond en die zich nu in de tweede helft onder tropische omstandigheden zou moeten terugknokken. In de eerste twintig minuten na de thee had Quick Boys dan ook de knock-out kunnen en eigenlijk moeten uitdelen.
Reemnet speelde zich knap vrij en liet een gekruld schot los vanaf de rand van het strafschopgebied. Keeper Ten Hove kon de bal nog net onder de lat wegtikken. Daarna waren er enorme kansen voor Van den Berg en de ingevallen De Beste, maar beide spelers konden het niet afmaken.
De blauw-witten lieten aanvallend de teugels iets vieren, maar verdedigden niet scherp genoeg. Eerst was er nog een waarschuwing, met een onschuldig schotje dat naast ging. Maar daarna kreeg Damen veel te veel ruimte om uit te halen. Het harde schot stuiterde via onderkant lat weer terug het veld in, maar eindigde ongelukkig via het achterhoofd van Jansen toch in het doel.
Zo werd het vanuit het niets 1-2 en was de spanning volkomen onnodig weer helemaal terug in deze wedstrijd, met nog zo’n 25 minuten te spelen. Quick Boys probeerde de marge weer te vergroten en dat lukte bijna, maar een inzet van invaller Garden werd van de lijn gehaald. Roep probeerde de doelman te verschalken in de lange hoek, maar zijn inzet ging rakelings langs de verkeerde kant van de paal.
De Katwijkse aanhang moest vlak voor het einde van de officiële speeltijd nog één keer sidderen bij een gevaarlijke kopbal op doel, die door de verdediging tot hoekschop werd verwerkt. In de lange blessuretijd van acht minuten kregen de gasten een enorme kans om het duel definitief in het slot te gooien. Drexhage hoefde alleen maar breed te leggen op de volledig vrijstaande invaller Broekhuizen, maar de pass was te zacht en te scherp.
Na het verlossende eindsignaal was er een ongekende vreugde-explosie. Het punt in mindering maakte niks meer uit, de uitslag in Groesbeek deed er niet meer toe: K.v.v. Quick Boys kroonde zich voor het tweede achtereenvolgende seizoen tot landskampioen. Een weergaloze prestatie, met een volledig nieuwe staf en een grotendeels ververste selectie.




De schaal werd uitgereikt door oud-speler Arie Haasnoot, lid van verdienste en al decennialang een niet weg te denken vrijwilliger. Er stond nog een fantastische avond voor de deur, met een grootse huldiging en een feest zoals dat alleen op Nieuw Zuid kan worden gevierd.








Foto’s: Pro Shots
Scoreverloop:
0-1 (45+1.) Van Duiijn
0-2 (45+3.) Hamann
1-2 (66.) Damen




Wissels Quick Boys (in):
46. Leonard de Beste
74. Nick Broekhuizen
74. David Garden
74. Ronald Boakye
83. Anwar Bensabouh
(uit):
46. Levi van Duijn
74. Xander van den Berg
74. Lukas Hamann
74. Riley Reemnet
83. Jesse Reinders
Dit delen:
- Klik om te delen met Twitter (Wordt in een nieuw venster geopend)
- Klik om te delen op Facebook (Wordt in een nieuw venster geopend)
- Klik om op LinkedIn te delen (Wordt in een nieuw venster geopend)
- Klik om op Pinterest te delen (Wordt in een nieuw venster geopend)
- Klik om te delen op WhatsApp (Wordt in een nieuw venster geopend)

